Okresy nieskładkowe i kwota bazowa

Co to są okresy nieskładkowe, jaki przelicznik się do nich stosuje przy ustalaniu wysokości świadczenia i do kiedy ZUS wyliczał będzie świadczenia w oparciu o obecną kwotę bazową?

Wyjaśnia Anna Sobańska-Waćko, rzecznik oddziału ZUS w Chorzowie

 Warunkiem powstania uprawnień do świadczeń długotrminowych jest wykazanie się odpowiednim okresem pozostawania w ubezpieczeniu, inaczej zwanym też stażem ubezpieczeniowym. Na ten staż ubezpieczeniowy składają się okresy składkowe i nieskładkowe. Okresy nieskładkowe to takie, w których dana osoba korzystała z ochrony ubezpieczeniowej, jednakże nie była odprowadzana składka. Są to dla przykładu okresy przerw w zatrudnieniu, spowodowane niezdolnością do pracy ze względu na chorobę, za które pobierane były np. zasiłki chorobowe, opiekuńcze, świadczenia rehabilitacyjne, to także urlopy wychowawcze, okresy nauki w szkole wyższej, okresy studiów doktoranckich i aspirantury naukowej.

Okresy składkowe i nieskładkowe uwzględniane są przy ustalaniu prawa do emerytury bądź renty oraz przy obliczaniu ich wysokości. Przy czym należy pamiętać, że okresy nieskładkowe uwzględniane są w wymiarze nieprzekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych. Przy obliczaniu wysokości emerytury lub renty do okresów nieskładkowych stosuje się przelicznik 0,7 proc. za każdy rok. Jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe zbiegają się w czasie, przy ustaleniu wysokości świadczenia ZUS bierze pod uwagę ten korzystniejszy dla ubezpieczonego.

Natomiast kwota bazowa to suma równa 100 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym, pomniejszona o składki na ubezpieczenia społeczne. Obowiązuje ona od 1 marca do ostatniego dnia lutego następnego roku i ogłasza ją prezes GUS. Jest potrzebna do obliczania wysokości podstawy wymiaru emerytury lub renty i jej części socjalnej. Obecnie, do końca lutego 2009 r. obowiązuje kwota bazowa w wysokości 2275,37 zł.