Złoża i zasoby

Węgiel kamienny występuje w trzech regionach Polski. Są to Zagłębia: Górnośląskie, Lubelskie i Dolnośląskie. W tym ostatnim eksploatacja surowca została kilka lat temu zaniechana. W udokumentowanych złożach Zagłębia Lubelskiego, rozciągającego się na powierzchni 4,63 tys. km kwadratowych, występują zarówno węgle energetyczne, jak i koksowe. Jedynym funkcjonującym tam zakładem wydobywczym jest Lubelski Węgiel Bogdanka - pierwsza kopalnia węgla kamiennego notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.

Największym ośrodkiem górnictwa węglowego w kraju jest Górnośląskie Zagłębie Węglowe, zajmujące powierzchnię 4,45 tys. km kw. Eksploatacja węgla prowadzona jest w tym rejonie od ponad 300 lat. Największą część zasobów tworzą tu węgle energetyczne (typy 31-33), znacznie mniej jest węgli koksujących (typy 34-37). Według bilansu zasobów kopali i wód podziemnych w Polsce z grudnia 2008 roku zasoby bilansowe węgla kamiennego w Polsce wynoszą ogółem 43,2 mld t. W czynnych kopalniach węgla kamiennego znajduje się obecnie około 16 mld t zasobów bilansowych.

Z tej wielkości ponad 6 mld t to zasoby przemysłowe, a więc możliwe do eksploatacji z ekonomicznego punktu widzenia, a 4,1 mld t to zasoby operatywne (zasoby przemysłowe pomniejszone o starty powstałe w toku eksploatacji). Średnia wystarczalność zasobów operatywnych szacowana jest na około 40 lat. Węgiel kamienny jest wydobywany w Polsce metoda podziemną. Dominującym systemem eksploatacji jest system ścianowy z zawałem skał stropowych. Średnia głębokość eksploatacji wynosi 700 m. W kopalniach występują zagrożenia: metanowe, wodne, pyłowe, sejsmiczne, klimatyczne, pożarowe i zawałowe.