Aleksa Henryk

Kierownik Zakładu Wzbogacania i Utylizacji Kopalin w Głównym Instytucie Górnictwa.

 

Urodził się 29 marca 1943 roku w Bielszowicach. Mieszka w Rudzie Śląskiej, Żona Brygida, córka Aneta (magister chemik), zięć Krzysztof (magister inżynier informatyk) i dwoje wnuków: Dominik i Natalia.

 

W 1967 roku ukończył Wydział Górniczy Politechniki Śląskiej w Gliwicach ze specjalizacją przeróbka kopalin.

 

W latach 1967-69 pracował w kopalni Pokój w Rudzie Śląskiej, a następnie w Głównym Instytucie Górnictwa. W 1972 roku ukończył studium w zakresie organizacji badań dla kadr kierowniczych zaplecza naukowo-badawczego i rozwojowego organizowane przez Ośrodek Postępu Technicznego w Katowicach, w 1996 roku studia podyplomowe „Ochrona środowiska przyrodniczego zasobów naturalnych” na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, w 1997 roku studia podyplomowe „Zarządzanie finansami przedsiębiorstw” na Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Posiada stopień doktora inżyniera nauk technicznych. Jest członkiem Sekcji Wykorzystania Surowców Mineralnych Komitetu Górnictwa PAN w Krakowie, członkiem Komisji Górniczej PAN w Katowicach.

 

Za swoje najważniejsze doświadczenie uważa opublikowanie w latach 1970-2004 stu czterdziestu pięciu prac naukowo-badawczych, prac usługowych, ekspertyz i opinii dla potrzeb kopalń, hut, cementowni, specjalistycznych biur projektowych i ochrony środowiska. Do najważniejszych należy zaliczyć opracowanie szeregu równań teoretyczno-empirycznych z zakresu klasyfikacji hydraulicznej, filtracji próżniowej i ciśnieniowej oraz opracowanie metodyki przenoszenia (scale-up) wyników badań ze skali laboratoryjnej na przemysłową dla wymienionych trzech procesów jednostkowych; opracowanie i wdrożenie w wielu kopalniach nowych sposobów intensyfikacji filtracji próżniowej i ciśnieniowej, z zastosowaniem nowego typu przegród filtracyjnych, środków flokulacyjnych i koagulacyjnych; opracowanie i wdrożenie w wybranych kopalniach nowej technologii odwadniania koncentratów węgli koksowych z zastosowaniem wirówek filtracyjnych nowej generacji, dla eliminacji procesu termicznego suszenia i emisji do atmosfery pyłów i szkodliwych gazów; opracowanie i wdrożenie technologii oczyszczania wód kopalnianych w osadnikach dołowych z zanieczyszczeń mechanicznych poniżej 30 mg/dm3; opracowanie technologii przygotowania paliwa węglowego dla kotłów fluidalnych z wykorzystaniem biomasy; koncepcje technologiczno-maszynowe projakościowej modernizacji zakładów przeróbczych wraz z analizą opłacalności finansowej przedsięwzięcia wg metody UNIDO.

 

Jest autorem i współautorem 42 artykułów i referatów poświęconych zagadnieniom teoretycznym i utylitarnym z zakresu przeróbki surowców mineralnych, przygotowania i wykorzystania paliwa węglowego, gospodarki wodno ściekowej w kopalniach, ochrony środowiska i ekonomii; autorem i współautorem 11 patentów, dotyczących poprawy oraz intensyfikacji wybranych procesów i technologii górniczych dla zmniejszenia ich negatywnego oddziaływania na środowisko naturalne. W swojej pracy wykorzystywał doświadczenia zdobyte w ośrodkach badawczych, instytutach naukowych, uczelniach i fabrykach za granicą: w Rosji, Czechach, Niemczech, Chinach, USA, Austrii, Holandii i Bułgarii.

 

W 1973 roku otrzymał nagrodę zespołową Ministra Górnictwa i Energetyki za „Opracowanie konstrukcji i wdrożenie w zakładzie przeróbczym kopalni „Jastrzębie” próżniowego filtru tarczowego FTPO-180”, jest odznaczony Srebrną Odznaką „Zasłużony dla Rozwoju Województwa Katowickiego”, Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrną Odznaką Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa „Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej”, w 2000 roku otrzymał Szpadę Górniczą oraz Srebrną Odznakę: „Zasłużony dla Górnictwa RP”, w 2003 roku tytuł Dyrektora Górniczego I Stopnia.

 

Największym wyzwaniem jest dla niego ukończenie pracy habilitacyjnej, dotyczącej procesów rozdziału w polu sił odśrodkowych w warunkach wysokich przyspieszeń odśrodkowych.